از آن است كه ذكر شود و آن جناب را مؤلّفات نفيسه است در فقه و غيره . روز سوم در اين روز ، سنهء 64 ، واقعه احراق مكه شد . « 1 » بدان كه چون مسلم بن عقبه با لشكر شام به قصد قتل اهل مدينه آهنگ كرد و به مدينه آمد و كرد آنچه كرد چنانچه در روز 28 ذىحجه به آن اشارت رفت . پس از آنكه از كار مدينه پرداخت به قصد دفعِ عبدالله بن زبير به امر يزيد آهنگ مكه برداشت . و ابن زبير از كسانى است كه بعد از مرگ معاويه سر در بيعت يزيد در نياورد و ملازمت كعبه را اختيار كرده و مردم را به بيعت خويش مىخواند . چون ابن عقبه به موضع معروف « بقديد » رسيد ، به دركات دوزخ شتافت . « 2 » حُصَيْن بن نُمَيْر پس از او امير لشكر شد و با آن گروه به مكه رفت و دور مكه را احاطه كرد . عبدالله بن زبير با مختار بن ابى عبيده و جمعى ديگر كه با وى بيعت كرده بودند ، پناه به خانهء خدا بردند . لشكر شام در بالاى كوه‌هاى مكه كه مشرف بر خانه‌ها و مسجدالحرام است ، اجتماع كردند و تعبيهء منجنيق نمودند و پيوسته سنگ و نفت بر مكه و مسجد مىافكندند و جامه‌ها از پنبه و كتاب به نفت آلوده مىساختند و بر خانه خدا مىانداختند تا آنكه كعبه معظّمه بسوخت و بناى آن منهدم گشت و ديوارهاى آن بر هم ريخت و شاخ‌هاى گوسفندى كه به جهت فداى اسماعيل آمده بود و بر سقف آويخته بودند ، هم سوخته شد . « 3 »

--> ( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 4 ، ص 382 - 383 ؛ مروج الذهب ، ج 3 ، ص 81 ( 2 ) . و به روايت كامل [ ج 4 ، ص 123 ] ابن اثير در « ثنيه هرشى » به درك رفت و اين مسرف نظير بسر بن ارطاة بوده‌كه در صفحهء حجاز كرد آنچه كرد ( عليهما لعائن اللَّه ) . ( منه ) ( 3 ) . رك : تاريخ طبرى ، ج 4 ، ص 383 - 384 .